Marian Mudder: ‘Minder denken was voor mij de uitkomst’

Marian Mudder (61) is schrijfster, actrice en coach. Inmiddels heeft ze deze drie verschillende bezigheden met elkaar weten te verenigen. Zo heeft ze de inhoud van haar boek Sofasessies verwerkt in een theatervoorstelling. Nog te zien tot eind mei.

Waar gaat Sofasessies over?

‘Zowel het boek als de voorstelling gaan over de verschillende soorten therapie die ik heb gedaan in mijn leven. Waaraan ik overigens niet veel heb gehad. Hoewel ik inmiddels op een andere manier van mijn angsten en depressies ben verlost, ben ik die verschillende therapieën toch eens gaan analyseren. Dit onderzoek is uiteindelijk het boek Sofasessies geworden. Het is een boek met een lach en een traan, vol zelfspot ook wel. Het geeft inzicht in mijn jeugd, zover dat relevant is voor het boek. Ik behandel chronologisch de therapieën die ik heb gedaan. Wat ze beogen en wat ze vervolgens bij mij wel en niet hebben gedaan.’

”Het begrip werd wel groter, maar het probleem werd niet opgelost”

Hoe ben je uiteindelijk afgekomen van je angsten en depressies?

‘Daarover ben ik nu een nieuw boek aan het schrijven. Waar ik namelijk achter ben gekomen is dat heel veel therapieën werken op cognitief niveau. Dit geeft je wel een kader – therapieën zijn dan ook niet volstrekt nutteloos –, alleen je lost er het probleem over het algemeen niet mee op. Want ik dacht ook vaak: ik begrijp wel waardoor het komt of waardoor het zou kunnen komen. Je leert een verhaal te maken van je eigen leven, maar mijn angsten en depressies bleven. Dus blijkbaar werd er voortdurend iets getriggerd wat ik op cognitief niveau niet kon oplossen.’

Dus je ging het anders aanpakken?

‘Op een gegeven moment ben ik in aanraking gekomen met EFT, dat staat voor Emotional Freedom Techniques. Dit is een methode met een meer neurologische aanpak, zoals bijvoorbeeld EMDR dat ook is. De uitwerking van deze neurologische technieken is ook min of meer hetzelfde. In mijn woorden: het haalt de stressreactie van de gebeurtenis af, deze koppel je dan los van elkaar.’

Kun je hier een voorbeeld van geven?

‘Stel, je bent als kind gebeten door een hond. Je hebt hierdoor een angst voor honden ontwikkeld. Nu ben je volwassen en op een dag kom je in contact met een vrolijk kwispelende golden retriever. Je hele verstand weet wel dat het een lieve hond is, die je niets aandoet. Maar toch is je hele systeem ingesteld om zo snel mogelijk weg te wezen uit angst te worden gebeten. Zoals ik het in mijn nieuwe boek omschrijf: je bent bang voor iets wat al is gebeurd.’

Hoe werkt dit dan?

‘Dit komt omdat die hond de oude herinnering triggert van dat kleine trauma van heel lang geleden. Met EFT kun je dus de stressreactie die je krijgt bij het zien van honden – ah, bijtgevaar! – loslaten en leer je dat je de hond kunt aaien. Zo ervaar je dat niet alle honden bijten en krijg je meer vertrouwen. Uiteindelijk kom je zo van je stress af. Dit vind ik veel effectiever dan al dat graven in het verleden, daar geloof ik niet meer in.’

“Als ik ging nadenken over mijn leven werd het alleen maar erger”

Dus cognitieve therapieën gaan over denken en begrijpen en EFT gaat over voelen?

‘Inderdaad, in veel cognitieve therapieën leer je van alles te begrijpen. En om na te denken. Ik heb jarenlang nagedacht over alles wat er in mijn leven was gebeurd. Het gevolg was dat het eigenlijk alleen maar erger werd, want ik werd mij steeds bewuster van alles wat was misgegaan in mijn leven. En alles waaraan het mij had ontbroken en hoe het dan wel had moeten zijn. Dat gevoel van onvrede en de angst die daaraan vastzit werd alleen maar erger.’

Hoe kwam je daar weer uit?

‘Op een gegeven moment kwam ik erachter dat juist het denken een groot onderdeel vormde van het probleem. Tel daarbij op de zelfafwijzing die ik had. Met EFT ga je daarentegen helemaal niet denken, maar ga je voelen. Dan kom je veel meer bij de bron terecht en ga je dingen veel beter oplossen. Daarover gaat mijn nieuwe boek, aangevuld met oefeningen, zodat je daar ook praktisch zelf mee aan de slag kan. Ook met het ontwikkelen van meer liefde voor jezelf.’

Hoe gaat het nu met je?

‘Heel goed, de kwaliteit van leven is veel beter nu. Al heb ik nu natuurlijk nog steeds mijn dipjes. Maar dat hoort bij het leven. Ik leef nu in een andere dimensie – een dimensie die ik nooit eerder heb gekend. Ik ben zelfs al min of meer vergeten hoe slecht ik mij vroeger soms voelde. En hoe verstrikt ik zat in mijn eigen lijden. Dat is natuurlijk best verdrietig, vooral omdat ik nu weet dat dit helemaal niet nodig was. Hoewel ik tegelijkertijd destijds ook een heel leuk leven had, met veel lol. Maar daaronder zat dus altijd iets anders, dat nu eindelijk weg is. Mijn leven is structureel positief veranderd en daar ben ik natuurlijk heel blij mee.’

“Inmiddels vind ik de overgang een werelduitvinding”

Hoe ver ben je trouwens met de overgang?

‘Nou, daar ben ik nu wel uit. Ik herinner mij die periode als een tijd dat alles waar je normaliter last van hebt, nog meer naar boven komt. Omdat je kwetsbaarder bent, je hormonaal heel erg verandert, waardoor je jezelf eigenlijk helemaal opnieuw moet uitvinden. Dus naast dat het ongelooflijk zwaar kan zijn, is het ook een moment sommige aspecten in het leven ten goede te keren. Als een soort wake-up call voor het verrichten van diep emotioneel werk.’

Zijn er nog voordelen van de overgang?

‘Nou, je bent natuurlijk van heel veel typische vrouwendingen af. Ik ben zelf inmiddels zo ver dat ik die hele overgang een werelduitvinding vind, ha ha. Nu moet ik wel zeggen dat ik niet heel veel klachten heb gehad, dus dit is wat makkelijk praten besef ik. In het begin had ik opvliegers, maar toen ben ik al snel aan de hormonen gegaan. Daarna had ik nauwelijks nog last. Nu ik door de overgang heen ben realiseer ik mij hoe heftig ik in mijn leven ben gestuurd door mijn hormonen. En hoe weinig je er zelf eigenlijk over te zeggen hebt. Bizar, toch? Maar goed, ik ben er doorheen. Ik voel mij nu veel sterker en ben meer meester over mijn eigen leven. Verder ben ik creatiever en ook gewoon een leuker mens. Ja, ik durf gerust te zeggen dat ik nu heel gelukkig ben.’

Meer informatie over Sofasessies in het theater vind je hier.

[services_wrap][services columns=”” align=”” image=”” title=”” ]

Marian Mudder

Marian Mudder studeerde aan de Toneelafdeling van het Conservatorium in Antwerpen en aan de Scriptschool 
in Amsterdam. Ze brak door bij het grote publiek met de rol van Nathalie Tellegen in Vrouwenvleugel. Een andere rol die haar op televisie faam bezorgde, was die van Vera Prins in de serie Baantjer. Daarnaast heeft ze in talloze televisie producties gespeeld waaronder Westenwind, IC, Goede daden bij daglicht, Voetbalvrouwen, Verborgen gebreken en Flikken Maastricht.

In het theater had ze de hoofdrol naast John Kraaijkamp Sr. In Gouwe Handjes, een stuk van Haye van der Heijden en speelde ze samen met Kees Hulst in de succesvolle voorstelling Mensenkinderen. Seizoen 2015/16 speelde ze samen met Matteo van der Grijn en Loes Haverkort in Fatal Attraction.

De afgelopen jaren heeft ze zich naast het acteren ontwikkeld tot schrijfster en personal coach. Haar levenslange liefde voor schrijven en haar belangstelling voor psychologie hebben haar aangezet tot het schrijven van romans waarin relaties centraal staan.

Haar werk kenmerkt zich door haar feilloze gevoel voor pijnlijke situaties, haar fascinatie voor het menselijk onvermogen en vooral haar humor. Tot nu toe heeft ze vier romans op naar naam staan, Geluksblind, De perfecte minnares, Volgende keer bij ons en Opium.

In 2017 verscheen haar nieuwste boek: Sofasessies, hoe therapie mij niet heeft geholpen en vooral waarom niet. Het boek is bewerkt tot een solovoorstelling in de regie van Koos Terpstra en is nog tot eind mei 2019 te zien in theaters door het hele land.

Meer informatie: marianmudder.nl

[/services][/services_wrap]

Lees ook: Mylène d’Anjou: ‘Door de overgang heb ik soms de blues’
Lees ook: Heleen van Royen: ‘Vergeet niet: seks kan fijn zijn’
Lees ook: Angela Groothuizen: ‘Door fillers aan alle vrouwen op elkaar lijken’

Scroll naar top