Isa & Medina over… Vriendschap

Isa en Medina zijn al jááren beste vriendinnen. Deze zomer filosoferen ze zes edities lang in het magazine Margriet over een beetje leuk ouder worden. In deze derde editie: vriendschap.

Liefdesrelatie

Medina: “Op de set bij Rozengeur & Wodka Lime, toen begon de liefde. Alle acteurs kwamen samen voor een eerste scriptlezing en jij had de rol gekregen waarvoor ik auditie had gedaan. Ik kreeg de rol van Donna. Ik kende jou niet en was benieuwd. Zodra ik in die knappe bruine oogjes van jou keek, voelde het goed.”

Isa: “Alsof we elkaar al jaren kenden. We waren giechelig, opgetogen over de serie. Ik zou een aardige portie vrijscènes doen en jij kende de man met wie ik dat ging doen, Barry Atsma, al goed. Je ging me toen geruststellen.”

Medina: “Tot op de dag van vandaag voelt het vertrouwd tussen ons. Ik ben niet lesbisch, maar ik ben wel in zekere zin verliefd op je. Onze vriendschap is ook een vorm van een liefdesrelatie.”

Isa: “Da’s dan wel eenzijdig, hoor.”

Medina: “Met veel ups en downs.”

Isa: “Haha! Zonder dollen, ik erken wat je zegt. Tot het diepst van mijn wezen zie jij mij. Dat voelde ik voor het eerst toen we het tweede seizoen Rozengeur opnamen in Barcelona. Jouw hotelkamer was naast de mijne. Ik had even gedoe met Antonie, weet niet meer waarover dat ging, maar het was niet fijn en ik voelde me verdrietig. Ik klopte op de muur naar jouw kamer en kreeg een klopje terug. Ben je wakker? Ja? Ik wil iets delen. In het donker ging ik op jouw bed liggen en praatten we. Ik durfde jou alles te zeggen en voor mij was dat nieuw in een vriendschap. We maakten elkaars zinnen af en ik dacht, wauw, er is nog iemand zoals ik.”

Medina: “We spreken elkaars taal. Al die onzekerheden van het leven, de verdrietige zaken en rare gevoelens, samen geven we ze woorden.”

Ont-wikkelen

Medina: “Dat is wat wij bij elkaar doen, ont-wikkelen. In onze kern zijn we allebei blijmoedig en nieuwsgierig, bijna kinderlijk. Maar het leven heeft ons ook wel gebutst. We zijn verwikkeld geraakt in allerlei dingen, van diepe vragen over het bestaan tot relatieproblemen en als vriendinnen helpen we elkaar ont-wikkelen. Door te praten en te luisteren, pellen we de problemen af tot we weer bij onze vrolijke kern zijn. We laten elkaar groeien en bloeien. Jij leert mij te verbinden, een relatie aan te gaan. Hoe spannend dat ook is. Als ik ergens mee worstel, wil ik je er niet altijd mee belasten. Maar jij voelt dat en bent oprecht geïnteresseerd. Je denkt onwijs met mij mee. Ik vind het zo mooi wat ik dan van je krijg.”

Isa: “Jij leert mij vloeken. Maar ik kan het nog steeds niet, terwijl jij zo lekker Haags grof kan zijn. ‘Altijd maar poeslief zijn is niet altijd nodig’, zeg je dan. ‘Je mag zwart-wit zijn en een eigen mening hebben en daar voor uit komen.’”

Medina: “Van pleasen wordt niemand leuk.”

Isa: “Je leert mij ook hoe je happy alleen kunt zijn. Weet je dat er niemand is die mij zo veel afwijst als jij?”

Medina: “Ohhh. Dit moet je uitleggen.”

Isa: “Omdat je heel goed voor jezelf kunt zorgen, kun je het ook makkelijk aangeven als je even tijd voor jezelf nodig hebt. Zo’n opmerking voelde voor mij als een dolk. Ik zag het als een afwijzing -oh god, dit was het dan, vaarwel vriendschap- totdat jij mij leerde dat het daar niets mee te maken heeft, maar dat iedereen een surplus is in het leven en ik vooral gelukkig moet zijn met mijzelf.”

Mot in de tent

Isa: “Ruzie hebben we nooit, maar natuurlijk zijn er kwetsbare momenten. Jij handelt dan goed. Vraagt bijvoorbeeld: ‘Kan het kloppen dat je dit zus of zo bedoelt?’ terwijl je eigenlijk bedoelt dat je je niet gezien voelt of dat ik onaardig tegen je deed. Door het als een vraag te formuleren, voel ik me niet aangevallen.”

Medina: “De Leeuw in mij kan er soms behoorlijk hard in knallen, maar ik kies voor een andere aanpak omdat je zo waardevol voor me bent.”

Isa: “Ik hoor wel eens over energieslurpende vriendinnen. Vriendschappen waarbij je uitgeput terugkomt als je hebt afgesproken.”

Medina: “Die je mee de put in trekken. Dat ken ik wel en dat is iets waar je mee moet leren dealen.”

Isa: “Wij zijn zo niet. Als we elkaar zien, laden we juist op.”

Medina: “Als we samenkomen, kunnen we heus even in de put zitten om iets. Maar snel komt die lach weer want we weten, ook al is er iets heel pittigs aan de hand, we kunnen het ‘doorlachen’. We ‘doorlachen’ de ergste dingen, zo zorgen we voor lucht in een probleem.”

Naar de sauna

Medina: “Weet je nog vorige zomer, toen onze vakanties niet matchten en we elkaar zomaar vijf weken moesten missen? Dat voelde gek. Een van de redenen om op zakelijk vlak te gaan samenwerken, is omdat we ons afvroegen: een leuker leven, wanneer is dat? Als we samen zijn. Zo is ons bedrijf I’M geboren. We maakten de afspraak dat we I’M gingen doen zodat we konden groeien en bloeien. In coronatijd mis ik onze saunadates verschrikkelijk.”

Isa: “Ik ook enorm! En ze gaan pas in september weer open, de sauna’s. We vinden het vaak nog wat eng, al die naakte mensen. Daarom gaan we doordeweeks en zoeken we rustige sauna’s op. Al is het maar drie, vier uurtjes, we genieten zo.”

Medina: “Anderen vinden het gek dat we op een doordeweekse dag naar de sauna gaan. Alsof het niet zou mogen op een werkdag. Wij gaan júist op een werkdag, want ik weet niet wat het is, maar die uurtjes in de sauna maken ons heel creatief. Albert Einstein ze het al: ‘We kunnen een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt. We moeten er uit stappen.’ Dat is wat wij doen in de sauna, er uit stappen en het van een andere kant bezien. Vervolgens komen we met de meest briljante ideeën.”

Isa: “Althans, wíj vinden dat ze briljant zijn.”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top