Isa & Medina over… Rimpels

Isa en Medina zijn al jááren beste vriendinnen. Deze zomer filosoferen ze zes edities lang in het magazine Margriet over een beetje leuk ouder worden. In deze tweede editie: rimpels.

Facelift cadeau

Isa: “Zeg Medina, elke ochtend schrik ik van de wallen onder mijn ogen. Ze gaan niet meer weg na een goede nacht slaap. Zie jij ze ook?”

Medina: “Ik zie wel dat je ouder wordt.”

Isa: “En bedankt.”

Medina: “Ik zie het bij ons beiden, zeker als ik foto’s van ons van vroeger zie. Het is echt aan de hand, Isa, we worden twee oudere vrouwen. We hangen, het is voorbij! Gelukkig ben jij twee jaar ouder dan ik, haha. Even serieus nu, ik vind mijzelf de laatste tijd heel snel verouderen. Misschien heeft het met corona te maken, met slechter slapen en vechten tegen de angst. Ook míjn wallen trekken niet meer weg. Erger nog, sinds ik vijftig ben geworden, lijkt het alsof de elastine elke ochtend meer uit mijn gezicht is gedrupt.”

Isa: “Ik keek pas met mijn dochter een stukje Keeping Up With The Kardashians mee en daarin zag ik hoe Kris Jenner een vriendin een facelift cadeau deed. Ik was in shock. Hoe zou jij het vinden als ik jou een kliniekbezoek geef?”

Medina: “Ik zou denken, euh… sorry? Maar stel dat je de kans krijgt om alles te laten doen wat je wilt.”

Isa: “Dan liet ik nog een keer mijn ogen doen. Twaalf jaar geleden, tijdens het tweede seizoen van Rozengeur & Wodka Lime, heb ik een ooglidcorrectie gehad. Langzaamaan merk ik dat het nog een keer moet. Mijn oogleden gaan weer hangen en krijgen een gek extra rimpeltje. Ik zou ook absoluut willen kijken wat er aan die kin van mij gedaan kan worden, maar helemaal glad en strak wil ik niet. Je kunt niet alles wat je tegenstaat laten verhelpen. Wij zeggen het vaak tegen elkaar; ouder worden betekent ook dat je steeds opnieuw moet kijken naar nieuwe, uiterlijke veranderingen en ze leert accepteren.”

Druk van buitenaf

Medina: “Deze maatschappij gaat heel erg over uiterlijk. Uit onderzoek blijkt dat knappe mensen het meest succesvol zijn. Gemeen en belachelijk oppervlakkig. Ik geloof niet dat jij en ik enorm ijdel zijn, maar we worstelen wel met bovenstaand gegeven. Wij zijn geen vanzelfsprekende beauty’s. Het heeft ons lange tijd gekost om onze -noem het unieke- schoonheid te accepteren en daar blij mee te zijn.”

Isa: “Dat herken ik zeker. Vroeger droomde ik ervan klein en blond te zijn. Onopvallend op te kunnen gaan in de meisjesmassa. Ik geloofde niet dat iemand mij mooi kon vinden. Omdat ik zou willen dat het mij vroeger vaak verteld was, zeg ik nu vaak tegen mijn dochter: ‘Meisje, wat ben je knap’. Maar dan zie ik haar denken, wat een slechte teksten van dat oude wijf. Het hoort waarschijnlijk gewoon bij die leeftijd dat zo’n boodschap niet beklijft, maar jammer is dat wel. Bén ik eindelijk contenter met mijn lijf kan ik die korte rokjes niet meer aan.”

Medina: “Ieeh nee, dat kan echt niet!”

Isa: “Met die blubberbeentjes van mij eronder.”

Medina: “Het leuke aan ouder worden, is dat we steeds meer in de acceptatiestand komen. Jij en ik hebben botox geprobeerd. Maar vervolgens vergaten we de vervolgafspraak te plannen waardoor we er na zes maanden precies zo uitzagen als voorheen. Ik hoor van botoxfeestjes waar meiden van twintig rimpels laten wegspuiten. Absurd. Ik vind het een eng idee als negen op de tien vrouwen dit consequent laten doen en ik tussen alle strakgespoten snoeten de tiende vrouw ben, mét rimpels.”

Isa: “Alles waar ‘te’ voor staat, is niet goed. Te veel doorschieten in behandelingen ook niet. Trouwens, er blijkt een naar kantje aan te zitten: als je alles in je gezicht strak gebotoxt hebt, kun je emoties niet meer tonen en dat is juist zo belangrijk in onze communicatie om emoties te kunnen spiegelen. Deel ik bijvoorbeeld iemand iets verdrietigs mede, maar zie ik vervolgens geen enkele emotie op het gebotoxte gezicht tegenover me, dan kan ik én die ander datgene waar ik me verdrietig over voel niet verwerken.”

Ouwe kop of niet

Medina: “Het gaat om de nuance en om onderhoud: tot je veertigste zorgt jouw lichaam voor jou, daarna moet jij voor je lichaam gaan zorgen. Verloederen willen we niet. We willen fit blijven, over energie beschikken en ja, er ook fijn uitzien. Jij leerde mij te investeren in gezichtsbehandelingen. Jij was daarin al veel eerder en meer geïnteresseerd.”

Isa: “Ik vind het leuk om nieuwe behandelingen te proberen en geniet er ook mateloos van. Mijn moeder leerde het me vroeger al. Hop, verzorgen die huid en crèmepjes smeren zodat je er verzorgd blijft uitzien.”

Medina: “Liefst nog een beetje lekker om naar te kijken ook. Maar hoe duur de antirimpelcrèmes ook zijn, er zit nooit genoeg retinol in om te doen wat ze beloven. Totale volksverlakkerij. Terwijl we best zelf weten wat werkt om er fris uit te zien.”

Isa: “Genoeg slapen, goed eten, bewegen en, mijn favoriet, veel lachen. Die glow kan je niet opsmeren en komt niet uit een potje. Het belangrijkste element voor een stralend voorkomen is dat je gelukkig bent. Geluk straalt dwars door die lullige tekenen van ouderdom waardoor het niet meer gaat om rimpels of een onderkinnetje. Het omgekeerde is ook waar: als je ongelukkig bent dan is er geen crème of spuit die je kan laten stralen…”

Medina: “…en staan de mondhoeken in standje-omlaag. Ik hoorde trouwens over een botoxbehandeling om je mondhoeken een lichte krul omhoog te geven, alsof je altijd glimlacht. Dat vind ik interessant, want een glimlach, zelfs als ‘ie nep is, zorgt voor een chemische reactie in het brein waardoor dopamine en serotonine vrijkomen, de hormonen die ervoor zorgen dat jij je gelukkiger voelt. Wat ik mij afvraag, zou dit ook werken als je die fake smile chemisch creëert door je mondhoeken in de krul te laten spuiten? Dan zou een spuitje botox voor instant happiness zorgen. Laten we ons daar eens in gaan verdiepen.”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top