‘corona: van collateral damage naar collateral benefit!’

Collateral benefit

Joyce van Ombergen-Jong is 51, coach, woont met haar man in Zuid-Spanje en is in de overgang. In deze column schrijft ze over de vrijheid die ze ervaart in de ‘nieuwe’ coronatijd. ‘Het is bizar dat we deze leuke mensen nog niet eerder zijn tegengekomen. Echt een collateral benefit!’

Na lange tijd focus op de collateral damage van COVID-19 lijkt er langzaam weer meer ruimte te zijn om te kijken naar de collateral benefit. Alsof we na een lange tijd van collectief onze adem inhouden opeens weer durven adem te halen. Ik merk het zelf ook, ik kan letterlijk weer dieper ademen, ook al blijft dat met een mondkapje nog wel een uitdaging. Gelukkig hoef ik dat alleen in winkels en dergelijke te dragen, dus ik tel mijn zegeningen op het platteland.

Online meetings

Sinds de start van de lockdown maak ik twee keer per dag een wandeling om te zorgen dat ik niet gillend gek word van alle online meetings en coachingssessies. Op een van mijn wandelingen tijdens de strenge lockdown besluit ik een keertje via ons dorp te lopen om eindelijk weer eens onze postbus te legen. Onderweg bedenk ik wat ik tegen de politie ga zeggen als ik aangehouden wordt, want post checken valt 100 procent in de categorie ‘smoesjes’ en levert mij ongetwijfeld een behoorlijke boete op.

Favoriete bankje

Mijn zorgen blijken ongegrond, want eenmaal aangekomen in het dorp blijkt het uitgestorven te zijn. Het is normaal gesproken al geen bruisend dorp, maar nu is er echt niemand op straat. Is mijn plan aanvankelijk meteen door te lopen richting huis, nu zie ik mijn kans schoon om even plaats te nemen op mijn favoriete bankje. Met gesloten ogen geniet ik van het zonnetje. 

Lokale bar

“Hi, where are you from?” hoor ik opeens. Ik ben blijkbaar toch niet alleen! Geschrokken doe ik  mijn ogen open en zie aan de overkant een vrouw staan en iets achter haar een man. Ik neem aan dat het haar partner is en we maken kort een praatje. Als ik een week later samen met mijn man aan het wandelen ben, komen we hetzelfde stel tegen. Op gepaste afstand staan we een tijdje te praten, alle vier blij weer eens een ‘normaal’ gesprek te hebben met iemand buiten ons eigen gezin. We spreken af dat we, zodra het mag, een drankje met elkaar gaan doen in de lokale bar om te vieren dat dat weer mag.

Nieuwe kennissen door corona

Wanneer een week later de bars weer open mogen, horen we dat de bar in ons dorp het nog niet aandurft om open te gaan. We laten ons door dit bericht niet uit het veld slaan en verplaatsen onze afspraak naar het huis van onze nieuw verworven kennissen. Ze blijken al ruim twee jaar op tien minuten lopen bij ons vandaan te wonen. Even voor de beleving; normaal gesproken moet ik voor een bezoekje aan vrienden in de auto stappen. Bizar, hoe komt het dat we elkaar niet eerder tegen het lijf zijn gelopen? We zijn het erover dat we dit aan de crisis hebben te danken.

Yogaplatform

Afgelopen vrijdag is het zover en melden we ons bij hun huis. We krijgen een uitgebreide rondleiding op hun terrein en ik word op slag verliefd op de plek. Er is een groot zwembad, een yogaplatform, ontelbaar verschillende soorten fruitbomen en waar ik maar kijk leuke hoekjes om te relaxen, het is een waar paradijs. Ik krijg kippenvel en weet dat ik op deze plek iets te doen heb.

Menopause retreat

Naarmate de avond vordert, ontdekken we steeds meer parallellen en ‘toevalligheden’ in elkaar leven. Nicky vertelt dat ze vorig jaar in de buurt een menopauze retreat heeft georganiseerd en nu bezig is met het opzetten van private retreats op hun eigen terrein. Enthousiast wisselen we verhalen uit en nagenietend van deze mooie ontmoeting, lopen mijn man en ik onder de volle maan terug naar huis.

Keuzestress

De plek en mijn gevoel laten me niet los en de volgende dag weet ik ineens glashelder wat dat ‘iets’ is. In mijn werk begeleid ik jongeren met (studie)keuzestress en deze plek leent zich er fantastisch voor om een een retreat voor een klein groepje te organiseren. In de vele gesprekken die ik de afgelopen periode heb gevoerd met studenten komt steeds naar voren hoe groot de impact van deze crisis ook op hen is.

Collateral benefit

Ik leg het dezelfde dag nog voor aan mijn team en binnen twee dagen is er een uitgewerkt programma en een marketingcampagne. Inmiddels zijn we nog geen week verder en heeft de eerste potentiële deelnemer zich al gemeld. Iets waar we normaal gesproken toch echt veel meer tijd voor nodig hebben. Collateral benefit als je het mij vraagt en iets met flow. Wat het is is het, ik voel alleen maar dankbaarheid.

Joyce van Ombergen-Jong

Joyce coacht vanuit Málaga jong volwassen en hun ouders bij studiekeuze en stress. Zij heeft coachingsprogramma’s ontwikkeld waarmee ze jongeren helpt hun eigen keuzes te maken en te ontdekken waar ze écht blij van worden. De programma’s zijn online te volgen. Daarnaast werkt Joyce via videochat en op locatie in Málaga. In het najaar van 2020 publiceert ze haar eerste roman voor jong volwassenen.

Meer informatie: yourjourney.academy

Meer columns van Joyce:

Volwassen worden gaat nu eigenlijk net als vroeger’
‘Kom maar door met dat nachtzweten en die opvliegers’
‘Viva la libertad! Leve de vrijheid!’

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top